Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Διακοπές για όλους! απο pitsiriko


Μεγάλα οικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζουν πολλοί Έλληνες και είναι βέβαιο πως οι περισσότεροι συμπατριώτες μας δεν θα κάνουν φέτος διακοπές. Υπάρχει, όμως, ένας τρόπος να κάνετε όλοι διακοπές στα πιο όμορφα νησιά και στα πιο πολυτελή ξενοδοχεία, σχεδόν τζάμπα:


Οι διακοπές στα ελληνικά νησιά είναι πανάκριβες. Γιατί είναι πανάκριβες; Επειδή υπάρχουν οι ξένοι τουρίστες. Αν έλειπαν οι ξένοι τουρίστες, οι διακοπές θα ήταν πάμφθηνες. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως πρέπει να ξεφορτωθούμε τους τουρίστες.

Τον δρόμο τον έδειξε το ΠΑΜΕ. Οι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ απέκλεισαν ένα κρουαζιερόπλοιο στο λιμάνι του Πειραιά, ταλαιπώρησαν τους τουρίστες, καθυστέρησαν τον απόπλου του πλοίου και η πλοιοκτήτρια εταιρία προτίθεται να διακόψει τις κρουαζιέρες της στην Ελλάδα.

Θα πρέπει να μιμηθούμε τους διαδηλωτές του ΠΑΜΕ και να κάνουμε δύσκολη τη ζωή όποιου τουρίστα βλέπουμε μπροστά μας. Μπορούμε να πετάμε πέτρες στους τουρίστες, να τους μπουγελώνουμε, να τους πλακώνουμε στο ξύλο ή να την βγάζουμε έξω και να την παίζουμε μπροστά τους. Μπορούμε να τους πουλάμε και μπαγιάτικα φαγητά ή να τους κλέβουμε στο λογαριασμό, αλλά αυτά τα κάνουμε ούτως ή άλλως.

Οι ξένες εφημερίδες θα αρχίσουν να γράφουν ολόκληρα κατεβατά για την ανάρμοστη και εχθρική συμπεριφορά των Ελλήνων προς τους τουρίστες και θα προτρέπουν τους αναγνώστες τους να αποφεύγουν την Ελλάδα.

Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα οι ακυρώσεις να πέφτουν βροχή και τα ελληνικά νησιά να είναι άδεια. Οι ξενοδόχοι θα εκλιπαρούν τους Έλληνες να πάνε διακοπές και θα σας περιμένουν στο λιμάνι για να σας προϋπαντήσουν. Μπουνίδια θα παίζουν μεταξύ τους και θα ρίχνουν συνέχεια τις τιμές για να σας δελεάσουν, οπότε θα μείνετε στη βασιλική σουίτα του Elounda Beach με τρία ευρώ την ημέρα. Θα μείνετε ένα μήνα και θα σας έρθει πιο φτηνά κι από το σπίτι σας.

«Και το οικονομικό πλήγμα που θα δεχτεί η χώρα από την απουσία τουριστών;», θα ρωτήσουν κάποιοι. Καλά, βρε ζώα, εδώ σας έκοψαν τους μισθούς, σας έχουν πάρει τα σώβρακα, υπάρχει πιθανότητα να μην κάνετε διακοπές τα επόμενα δέκα χρόνια και σας πήρε τώρα ο πόνος για το οικονομικό πλήγμα από την έλλειψη τουριστών; Εφοπλιστές είστε ή ξενοδόχοι;

Ωραία, μην διώχνετε τους τουρίστες. Καθίστε όλο το καλοκαίρι να βράζετε μέσα στο δυάρι και κάθε βράδυ να βλέπετε τις ειδήσεις του Star με τα καλλίγραμμα μοντέλα και τους κοσμικούς να χορεύουν στα μπαρ της Μυκόνου μέχρι τελικής πτώσεως. Με τα δικά σας λεφτά διασκεδάζουν.

http://pitsirikos.net/2010/04/%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ad%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82/#more-4129

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

''Άλλαξανε τα πράγματα κύριε ''ή αλλιως ''θα μεινω με τον παιδαρο''



ΔΝΤ πορεία μπλα μπλα μπλα ,καποιοι με σπρευ συνθηματα σε ανοιχτα καταστηματα που θα καθαριζαν οι ευνοουμενοι εργαζομενοι των 600 ευρω (δεν ήταν απεργία να πεις ήταν απεργοσπάστες-οχι οτι τοτε δικαιολογειται),φτανουμε στο πρωην υπουργιο.Εκει συναντω τον υπευθυνο της διμοιριας των ματ που με εστειλε μαζι με αλλους 6 στο νοσοκομειο.Παω ηρεμα να τον ρωτησω γιατι συνεβηκε αυτο και μεχρι να τελειωσω την προταση ακουω ενα 'διαλυστε τους' και γινομαι λουης.Τι ειχε συμβεί;Καποιοι πηγαν να γραψουν με το προηγουμενο σπρευ ενα συνθημα στον τοιχο του τεους. Οταν ηρεμει λιγο η κατασταση ενας διαδηλωτης ρωταει τον πολιτσμανο αν ειναι σοβαροι που για ενα συνθημα δερνουν και ψεκαζουν.Αυτος αποκρινεται με την μαγικη φραση 'Αλλαξανε τα πραγματα κυριε' . Ειχαμε μεινει 200 ατομα,λεγαμε να φυγουν και οι 7 διμοιριες που ειχαν μαζευτει.Καποιοι λεγανε βρωμολογα και προσβολες.Οι αστυνομικοι στεκονταν ανυπομονοι γιατι σε μιση ωριτσα αρχιζε ο ημιτελικος τους champions League. Αυτοι που εβριζαν δεν καταλαβαιναν πως αν θελαν οι δυναμεις καταστολης μας εκαναν με τα κρεμμυδακια ,χωρια που δεν υπηρχαν και καμερες . Φυσικα και δεν επρεπε να φυγουμε γιατι μας διωχναν οι μπατσοι,αλλα αν καθομασταν καθιστοι και ακινητοι δε θα ειχαν αφορμη για δευτερη επιθεση.Ξερω γω... Με τα πολλα ο κοσμος κουραστηκε ,3 διμοιριες εκαναν 8 βηματα πισω και το κινημα πανηγυριζε μια ακομα θρυλικη νικη του . Ενω οι περισσοτεροι προχωρουσαν κοιτωντας πισω και βριζοντας τους μπατσους,πλησιαζω το συντονιστη της επιχειρησης,εναν τυπο με μπλε στολη και 3 αστερια στο μανικι. Εγω :Καλησπερα σας,γιατι την Πεμπτη με εστειλε στο νοσοκομειο ενας συναδελφο σας; -Με ποιον μιλαω; _Κα.. Ι... -Μαλιστα,πειτε μου. -Την Πεμπτη στην πορεια της ΑΔΕΔΥ ενας συναδελφος σας με εστειλε στο νοσοκομειο χωρις να κανω τιποτα.Γιατι εγινε αυτο; -Ειστε δασκαλος; -Οχι,ανεργος ειμαι. -Θελω να καταλαβετε οτι θα μπορουσα να ειμαι εγω στη θεση σας. -Ναι,αλλα εμενα γιατι με στειλατε στο νοσοκομειο; -Ποτε εγινε αυτο; -Την Πεμπτη στην απεργια της ΑΔΕΔΥ εξω απο το δημαρχειο; -Ειστε καθηγητης; -Οχι ,ανεργος ειμαι .Την Πεμπτη ενας συναδελφος σας μου εκανε αυτο(του δειχνω σημαδι και γυαλια) και πηγα στο νοσοκομειο .Γιατι συνεβηκε αυτο; Δε θελω να υποβαλλω μυνηση αλλα θελω να μου εξηγησετε γιατι εγινε αυτο.Δεν εκανα τιποτα.Απλα στεκομουν εκει. -Ελατε αυριο απο το μεγαρο στη ΓΑΔΘ να συζητησουμε με ηρεμια.Μακαρι να ηταν ολοι σαν κι εσας(τι προσβολη θεε μου) -Ηρεμα δε μιλαμε; Καποιοι ηρθαν να με παρουν και ενας υφισταμενους του συνομιλητη με ρωταει:Εσεις μπορειτε να εγγυηθειτε οτι αυτοι οι ανθρωποι δε θα σπασουν αυτη τη βιτρινα; -Οχι,εσεις γιατι μου ανοιξατε το κεφαλι την Πεμπτη; Με φωναζαν να γυρισω και ενας ματατζης τους ρωτησε:Τι θα τον κανουμε,θα τον φαμε; -Με φαγατε την Πεμπτη,ευχαριστω πολυ αποκριθηκα. Επειδη το πραγμα αρχισε ξανα να αγριευει γυρισα στον υπευθυνο και του ειπα -Συγνωμη που επεμβαινω στο εργο σας και φυσικα εσεις γνωριζετε καλυτερα αλλα επειδη αυτοι ερεθιζονται με την παρουσια σας,μηπως να σταματουσατε να μας ακολουθατε να παμε και εμεις και εσεις στο καλο; Ενας ματατζης απο πισω πεταχτηκε και ειπε στους συναδελφους του-Λοιπον,δεν παει αλλο,αν φτασουμε τουρκικο προξενειο θα τους συλλαβω ολους. Καπως ετσι τελειωνει η ιστορια , χωρις συλληψεις και αλλους ψευτοηρωισμους αλλα το συμπερασμα που εβγαλα ειναι οτι μας περιμενουν δυσκολες και αγριες καταστασεις.Προφανως στο ενδεχομενο να γινουμε Αργεντινη ,ΔΝΤ και Χρυσοχοιδης εχουν δωσει εντολη για ακομα πιο σκληρη σταση της αστυνομιας.Ειμαστε ενας αριθμος ανθρωπων που ουτως η αλλως θα κατεβουμε σε διαδηλωση ,χωρις να τρομοκρατηθουμε .Θελουν να φοβησουν τον κοσμο και ειμαι σιγουρος πως θα το καταφερουν.Το ερωτημα ειναι πως απο Σεπτεμβρη , που ο λαος δε θα εχει κανει τα μπανια του , το επιδομα αδειας θα αποτελει ανεκδοτο , τα μετρα θα εχουν ισχυ και στον ιδιωτικο τομεα και ολα αυτα που βαριεμαι πραγματικα να αναφερω, αν το πεθαμενο εργατικο κινημα θα εχει καταφερει να προκαλεσει την ανασταση του . Παπαρια λεω εγω , αλλα προλαβα και ειδα ενα συνθημα στο ΖΑΡΑ ,που εσβηνε μια εργαζομενη ενω κανονικα ειχε σχολασει, το οποιο ελεγε πως ερχεται Δεκεμβρης πανεργατικος . Αντε να δουμε

Για την ιστορια δεν πηγα στο ραντεβου στο μεγαρο

320 λεξεις




Κυριακή πρωί και η ώρα για το πρώτο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ είχε φτάσει. Τα σύννεφα απεργούσαν και χαρούμενοι άνθρωποι εργάζονταν για να είναι όλα έτοιμα σε έναν καταπληκτικό καταπράσινο χώρο από τους τελευταίους της πόλης.
Από νωρίς το μεσημέρι κόσμος έφτανε και ξάπλωνε στο γρασίδι κάτω από τα δέντρα . Με το που πλησίαζες το στρατόπεδο ένοιωθες πως κάτι διαφορετικό ,κάτι όμορφο συμβαίνει . Όλοι χαλαροί , έπαιζαν με τα σκυλιά και γελούσαν . Η ΑΚΟΑ ήταν εκεί χαμογελαστή , ακούραστη και ευδιάθετη δηλώνοντας παρούσα στο αυτονόητο .

Στη μία σκηνή δύο συγκροτήματα από της 3 το μεσημέρι έδιναν το ρυθμό και στις 6 ακολούθησε μια καταπληκτική συζήτηση μέχρι τις 10 . Ξεκίνησε με μια αναδρομή για την απαγόρευση στην Ελλάδα από το Μεταξά και στη συνέχεια ακουστήκανε πολλά κι ενδιαφέροντα πράγματα από τους ομιλητές και τους παρόντες . Πρώην χρήστες , δικηγόροι , γιατροί ,Κοροβίνης ,Τρεμόπουλος και Κουράκης έδωσαν με τη σειρά τους τη σκηνή στη ρεμπέτικη κομπανία .

Στην άλλη σκηνή συναντούσες μια κατάσταση η οποία απλά δεν περιγράφεται. Χιλιάδες , χιλιάδες άνθρωποι ευτυχισμένοι χόρευαν ασταμάτητα τα τραγούδια των Skaribas και των υπολοίπων μπαντών . Αγγελάκας με Σαδίκη και οι 63 High πραγματικά εκτόξευσαν την κατάσταση .



Οι μπύρες και τα σουβλάκια τελείωσαν στις 11 ενδεικτικό του πλήθους που βέβαια έδωσε τη δυνατότητα στα παιδιά που δουλεύανε να αράξουν. Σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων δεν υπήρχε μπύρα ούτε για δείγμα σε περίπτερα. Και η επιχείρηση της δεκαετίας με της κρέπες σε τέτοιο φεστιβάλ εξυπηρετούσε όσους είχαν μια λιγούρα βρε αδερφέ .
Αγάπη , μαγεία , χαρά αλλά και απαίτηση για την αδιαπραγμάτευτη αυτοδιάθεση του εαυτού μας , να αδειάσουν οι φυλακές , να μη πεθαίνουν παιδιά από νοθευμένη ηρωίνη ή AIDS και η νόμιμη χρήση κάνναβης να απαλύνει τον πόνο στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και καρκίνο συνόδεψαν αυτή την όμορφη και ελπιδοφόρα Κυριακή . Ευχόμαστε του χρόνου τέτοια μέρα να μη χρειάζεται να γίνει τέτοιο φεστιβάλ .


Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΥ ΤΟΥ ΓΕΛΑΣΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Τετάρτη 21 Απριλίου του 2010 ήταν η μέρα που επέλεξαν οι ονεδδίτες του ΤΕΙ Ηλεκτρονικής Θεσσαλονίκης να υψώσουν την ελληνική σημαία στη σχολή τους. Αυτό προκάλεσε την άμεση αντίδραση των υπόλοιπων φοιτητών .Σύντροφοι απαιτούσαν την απομάκρυνση της σημαίας και των υπευθύνων αυτής της ενέργειας. Αποτέλεσμα αυτής της διαφωνίας ήταν ο προπηλακισμός συντρόφων που ζητούσαν το αυτονόητο . ‘Να πάτε στην πατρίδα σας Σκοπιανοί’ , ‘εδώ είναι Ελλάδα’ και μπουνιές ήταν οι απαντήσεις των δαπιτών , την ίδια ώρα που Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ), άνοιγε συμβολικά μετά από πολλά χρόνια την πόρτα των κρατητηρίων-κολαστηρίων της Εθνικής Ασφάλειας στη Βαλαωρίτου, στα οποία βασανίστηκαν εκατοντάδες άτομα.
Όλα αυτά με παρέσυραν σε πολλές σκέψεις για την κοινωνία μας . Θλιβεροί νοσταλγοί του παρελθόντος αυτή τη φορά ήταν ανιστόρητα παιδάκια που επιβεβαίωναν το γεγονός ότι ο φασισμός είναι καθημερινή νοοτροπία και όχι ιδεολογία. Μέχρι να με πάρει ο ύπνος αναρωτιόμουνα ποιος γεννάει το φίδι , πώς ο άνθρωπος τον 21ο αιώνα δεν έχει καταφέρει να ελευθερώσει το πνεύμα και τη σκέψη του και ποιες είναι οι αιτίες που η αριστερά δεν έχει αυτή τη στιγμή πειστικές απαντήσεις . Μέσα σ’αυτό το παραλήρημα είδα ένα όνειρο .

Ήτανε λέει Πέμπτη και η ΑΔΕΔΥ είχε απεργία για το ΔΝΤ και τέτοια επίκαιρα.. Ήμουνα στην ειρηνική πορεία και όλα κυλούσαν ομαλά. Ηλιοφάνεια και κόσμος με όρεξη για συνθήματα. Κάναμε την κλασική διαδρομή και η παρουσία της αστυνομίας ήταν διακριτική στο τέλος της πορείας να μας πηγαίνει καροτσάκι. Φτάσαμε στην Αγίου Δημητρίου και το πρώην υπουργείο δεν ήταν εκεί . Αγανακτισμένοι αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε στη Βενιζέλου στο δημαρχείο γιατί το είχαμε δει καθώς ανεβαίναμε .Με την ευκαιρία θα κάναμε και μια παράσταση διαμαρτυρίας για την ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων που επιφέρει ο Καλλικράτης .Φτάνοντας εκεί οι πρώτοι διαδηλωτές που πλησίασαν στο κτίριο έκπληκτοι έβλεπαν τις γλάστρες του δημαρχείου να μεταμορφώνονται σε αγριεμένους ματατζήδες οι οποίοι άρχισαν να ψεκάζουν χημικά με μανία τους ανθρώπους. ‘Εκδίκηση’ , κραυγάζανε για τα φυτοφάρμακα που τους έπνιγαν τόσα χρόνια .


Ένα τμήμα της πορείας ανέβηκε στη Βενιζέλου και ένα υποχώρησε στην Εγνατία και στην Κλεισούρας. Ανασυγκροτηθήκαμε και ξαναφτάσαμε στην αποπνικτική ατμόσφαιρα ζητώντας να μας αφήσουν να περάσουμε να ενωθούμε με το υπόλοιπο κομμάτι που το είχε αποκλείσει μια νέα διμοιρία πάνω από τη Φιλίππου. Προσωπικά εμένα ο επικεφαλής της διμοιρίας μου έλεγε να αφήσω τους θεατρινισμούς (είχα τα χεριά ψηλά και προσπαθούσα να περάσω ενώ αυτοί με έσπρωχναν),να πάρω lexotanil να ηρεμήσω(ήταν ατάκα του γιατί το έλεγε σε όλους μετά) και να φύγω για να μη βρω το μπελά μου γιατί έχει εντολές για συλλήψεις. Μετά από μια ιστορία 20 λεπτών περίπου αποφασίζουν να μας διαλύσουν. ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ ακολουθούν φυσουνιές στα πρόσωπα, δακρυγόνα, γκλοπιες, κλωτσιές ,μπουνιές και με ένα εντυπωσιακό χτύπημα με την γωνία της ασπίδας ένας ματατζης με ξαπλώνει με νοκ άουτ. Μου έσπασαν τα γυαλιά μου ,δεν έβλεπα, δεν ανέπνεα ,τα αίματα μου λέρωσαν τα ρούχα ,δεν ένοιωθα ένα μηχανάκι που έπεσε πάνω μου και με μάζεψαν ένας σύντροφος με μια συντρόφισσα. Μπήκα σε ένα μαγαζί με εκκλησιαστικα,μου έδωσαν οινόπνευμα και πάγο και ξαναβγηκα να βρω τα γυαλιά μου. Στη Βενιζέλου. ήταν το ασθενοφόρο με μία γυναίκα τραυματισμένη και μπήκα κι εγώ μέσα να μας πάνε στο νοσοκομειο.Μας συνόδευε και ένας συντροφος.Στο ασθενοφόρο η κυρία είχε κρίση πανικού, δεν ανεπνεε καθόλου και ούρλιαζε να την αφήσουν να πάει στο σπίτι γιατί εκεί είχε κάποια φάρμακα που έπαιρνε καθώς και το παιδί της. Της έδωσαν οξυγόνο για να την ηρεμησουν.Μας πήγαιναν στο Παπαγεωργίου και επειδή μάθαμε ότι εφημέρευε το Γεννηματας ζητήσαμε να μας μεταφέρουν εκει,Αρνηθηκαν και αποφασίσαμε να κατεβούμε για να πάμε με ταξί στο κοντινό νοσοκομειο.Απο κει και πέρα δεν ξέρω τι έγινε με τη γυναίκα.
Εμείς φτασαμε,και στο χειρουργείο συνάντησα ένα σύντροφο δικηγόρο είχε σοβαρό χτύπημα στον ώμο. Μας ξέντυσαν γιατί τα ρούχα μας ήταν γεμάτα δακρυγόνα. Βουρκωμένοι οι γιατροί μας περιποιούνταν και καταχωρούσαν το περήφανο ‘ανασφάλιστος’ που άκουσαν . Πήγαμε για ακτίνες και συναντήσαμε ακόμα δυο παιδια,το ένα με χτύπημα στο κεφάλι (με κάθε επιφύλαξη )και ένα παιδί που δεν κουνούσε δαχτυλο,οποτε σίγουρα είχε σπάσιμο είτε στο καρπό είτε κάπου αλλου.Ενας άλλος σύντροφος(κι αυτός δικηγόρος) δέχθηκε χτύπημα στο κεφάλι αλλά τελικά δεν ήταν σοβαρό . Και σίγουρα άλλος ένας σύντροφος ήταν εκεί αλλά επειδή είχε χτυπήσει στη μέση ήταν σε άλλη πτέρυγα . Έβγαλα ακτίνες στο κρανίο προφίλ και ανφάς σαν κρατούμενος, και συζητούσαμε με το λαβωμένο δικηγόρο πως θα κινηθούμε νομικά , τίποτα δεν άλλαξε από τη χούντα και τέτοια .Οι ακτίνες θώρακος έδειξαν ανύπαρκτο κάταγμα στη δεξιά κλείδα (αλήθεια λέω). Τρομοκρατήθηκα μη με κρατήσουν χωρίς λόγο και δραπέτευσα .Αγνοώ εάν επισκεφτήκαν κι άλλοι το νοσοκομείο ή αν πήγε κάποιος στο Παπαγεωργίου.

Ιδρωμένος πετάχτηκα από το κρεβάτι . Το κεφάλι μου πονούσε , το μέτωπο μου ήταν πρησμένο ,το φρύδι μου σκισμένο , τα γυαλιά μου δεν υπήρχαν και ούρλιαξα:

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ


Βρε δε πα να μας χτυπάν … Ραντεβού στο δρόμο παιδιά

Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Γελασα πρωι πρωι




Ειμαστε μια μεγαλη κατηγορια ανθρωπων οι οποιοι εχουν βρεθει ουκ ολιγες φορες στην κατασταση να μην εχει πληρωθει η δοση του δανειου,της καρτας ή και γω δεν ξερω τι και να μας παρει ο μαλακας απο την τραπεζα (κι η μαλακισμενη ενιοτε) για να μας ενημερωσει οτι την καθυστερησαμε αυτη τη περιβοητη δοση του δανειου λες και εμεις δεν το γνωριζαμε ηδη.Στις πρωτες δεκα φορες που μου συνεβηκε αυτο (μιας και οι ενηλικες γονεις μου εβαζαν ''τον μικρο'' να καθαρισει) ημουν ψαρωμενος.Ναι,μαλιστα,το γνωριζω,θα τους ενημερωσω,οχι δεν γνωριζω τι ωρα θα ερθουν,ο πατερας μου ξερετε ειχε δυσκολιες,δειξτε λιγο κατανοηση,ναι και εσεις εχετε τα δικια σας και τετοια.
Μετα εγιναν ψηφιακα τα τηλεφωνα και ο οτες μας προσεφερε τη μαγικη αναγνωριση κλησεων(ειμαι βετερανος).Το σηκωνα μετα απο δεκα τηλεφωνηματα και αφου ειχα απωλεσει την υπομονη μου,ημουν ετοιμος να απαντησω με το μοναδικο ταπεραμεντο μου.Η οργη μου ηταν μεγαλη με το θεμα γιατι η μητερα μου ταραζοταν υπερβολικα.-Ρε μανα,δε μασησατε τοσα χρονια απο αλλα κι αλλα θα κωλωσεις απο τις τραπεζες;Καπου εκει,την επιανε το παραληρημα με στρατοδικια Γυαρους,Αιγινες,Γεντικουλε και γινοτανε χειροτερα.Εν ολιγης σκατα τα εκανα...
Στις περιπτωσεις που η μανα μου σηκωνε το τηλεφωνο(ηταν αναπηρη στη χρηση της αναγνωρισης κλησων αν και οι πουστηδες συχνα χρησιμοποιουν αποκρυψη οποτε ισως την αδικω)της το αρπαζα και μαγευα το κοινο με τις παραστασεις μου.Η αληθεια ειναι οτι οι συνομιλιες καταγραφονται και αυτο ειναι μοναδικο πλεονεκτημα γιατι συντομα ο ελλεεινος δουλος των τραπεζων εχανε την ψυχραιμια του,ελεγε βρωμολογα και αυτοματα εχανε το δικαιωμα της ρουφιανοκασετας γιατι θα εβρισκε το μπελα του απο το αφεντικο.
Με εχουν πει ανωριμο,μαλακα,μπατιρη,κυριο,καθυστερημενο,ανεντιμο,ασυνεπη,υπερβολικο,να παω να γαμηθω,με απειλησαν με μυνησεις και στο τελος μου εκλασαν τα αρχιδια.
Βεβαια,δε γνωριζαν οτι οι γονεις μου ηταν χρυσα μελη στον τειρεσια οποτε δεν ειχε και πολυ σημασια το τηλεφωνημα και οι απειλες τυπου "θα κινηθουμε δικαστικα" επεφταν στου κουφου την πορτα .Δε λεει τυχαια ο σοφος λαος πως ο βρεγμενος τη βροχη δε τη φοβαται.Και βασικα δε συμφερει την τραπεζα να το τρεξει δικαστικα γιατι δεν θα παρει αυτα που της χρωστας-στην περιπτωση παντα που δεν υπαρχει ακινητη περιουσια.

Φυσικα, ανηθικοι επικοινωνιολογοι που δεν θελουν παρε δωσε με εισαγγελεις ισχυριζονται πως αυτα δεν ειναι σωστα πραγματα ...



Παραθετω τις προτασεις που ξεσηκωσα απο http://allostyle.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.html


ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΤΕ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Αγκαθούρα από την Kleftobank.
- Αριθμό ταυτότητας και πατρώνυμο, παρακαλώ;
- Για ποιον λόγο;
- Γιατί σκοπεύω να σας κάνω μήνυση, κυρία Αγκαθούρα. Για παρενόχληση.
- Δεν είμαι υποχρεωμένη να σας δώσω τα στοιχεία μου.
- Δεν είμαι υποχρεωμένος τότε να σας απαντήσω. (κλείσιμο)



ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Εξαρτάται.
- Τι εννοείται «εξαρτάται»;
- Από το ποιος τον ζητεί.
- Συγγνώμη, αυτό δεν είναι το τηλέφωνο του κ. Παπαδόπουλου;
- Πιθανότατα. Ποιος τον ζητεί;
- Αγκαθούρα. Από την Kleftobank.
- Τότε δεν είμαι ο κ. Παπαδόπουλος.
- Μπορώ να μιλήσω στον κ. Παπαδόπουλο;
- Αμα θέτε, εγώ θα σας εμποδίσω;
- Με συγχωρείτε, τι συμπεριφορά είναι αυτή;
- Αν ξαναπάρεις, να δεις που θα την έχω χειροτερέψει.


ΣΑΔΟΜΑΖΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Από την Kleftobank τηλεφωνώ, κύριε Παπαδόπουλε, Αγκαθούρα.
- Α, υπέροχα.
- Σχετικά με το δάνειό σας..
- Ναι, τι έπαθε;
- Εχετε καθυστερήσει 6 ημέρες την πληρωμή του.
- Και μία σήμερα 7.
- Πότε υπολογίζετε ότι θα μπορέσετε να καταθέσετε το ποσό;
- Οταν το καταθέσω, θα το δείτε στον υπολογιστή σας.
- Πρέπει να μου πείτε μια ημερομηνία.
- Δεν θέλω να σας πω. Θα το δείτε κατατεθειμένο.
- Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι αυτή συμπεριφορά.
- Βρε, άντε μου στο διάολο, που θα μου μάθεις και συμπεριφορά, αλογομούρα.
- Η συνομιλία μας, κύριε Παπαδόπουλε, καταγράφεται και θα μεταβιβαστεί στους υπεύθυνους.
- Και πώς θα τους πεις ακριβώς, κούκλα μου; «Με είπαν ******* στο τηλέφωνο επειδή κάνω το επάγγελμα μιας *******ς»; (κλείσιμο)



ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

- (Απαντάμε στο κινητό έχοντας δει το νούμε ρο τηλεφώνου) Ψησταριά το «Ωραίο Λιόπεσι», λέγεται;
- (Το κλείνει η Αγκαθούρα, σαστισμένη.)


GAY ACTIVIST ANTIMETΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ;
- Ο ίδιος.
- Αγκαθούρα από την Kleftobank.
- Aχ, κυρία Αγκαθούρα μου, συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να σας μιλήσω τώρα γιατί πεοθηλάζω και είμαι μπουκωμένος.

ΝΤΑΝΤΑΪΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Με ακούτε, κύριε Παπαδόπουλε;
- Οχι.


ΚΑΨΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Σας ακούω.
- Αγκαθούρα από την Κleftobank.
- Καλησπέρα, κυρία Αγκαθούρα, σας περίμενα.
- Εγινε κάποια κατάθεση μήπως;
- Αχ, δυστυχώς, δεν πρόλαβα.
- Αύριο θα τα καταφέρετε;
- Να σας πω, τι φοράτε αυτή τη στιγμή;
- Συγγνώμη;
- Θα ήθελα να πάρετε το ακουστικό και να το ακουμπήσετε πάνω σας και σιγά-σιγά να το κατεβάσετε προς τα κάτω και μετά, με μία κίνηση, αργή, αλλά σταθερή, με τρυφερότητα και δυναμισμό συνάμα, να το σπρώξετε μέσα σας.
- Πώς μιλάτε έτσι, κύριε Παπαδόπουλε;
- Δεν είμαι ο Παπαδόπουλος, αλλά σε άναψα πουτανίτσα, ε;

http://allostyle.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.html